Yazılarım

Özgüven bir duruş değildir; bir iç iklimdir. Dışarıdan bakıldığında sakin, içerideyse kök salmış. Gürültüyle değil, süreklilikle büyür. Kendini sevmek de böyle başlar: Büyük laflarla değil, her gün kendine attığın küçük ama kararlı adımlarla. İnsan çoğu zaman kendini sevmeyi, iyi hissettiği hâllerle karıştırır. Oysa özdeğer, en kırılgan anlarda ortaya çıkar. Aynaya baktığında gözlerinin altındaki yorgunluğu görüp […]

Hayatının tam olarak neresindesin? Başladığın yerle olmak istediğin yer arasındaki o görünmez çizgide mi, yoksa çoktan kendi yönünü mi kaybettin? Belki de fark etmeden büyüyor, değişiyor, eski benliğini sessizce geride bırakıyorsun. Durup bir düşün: Şu anki halin, bir önceki senin hayal ettiği kişi mi… yoksa hâlâ kendine ertelediğin bir şeylerin gölgesinde misin? Bazen hayat, elimizde